5 ΓΝΩΜΕΣ ΚΡΙΤΙΚΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ ΚΑΙ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ

βαθμολογία αναγνωστών :

Κυπριανίδου Σοφία: Ένα βιβλίο που εμπνέει, που δεν περιορίζει τη σκέψη ενώ ταυτόχρονα σε οδηγεί ο συγγραφέας στους δικούς του δρόμους. Σε προβληματίζει και σε μια δεύτερη και τρίτη ανάγνωση σου δίνει κάτι καινούργιο. Ο συμβολισμός του είναι μοναδικός και ακόμα και να μην είσαι σε θέση να τον κατανοήσεις σου αφήνει την αίσθηση αυτού που θέλει να πει. Ο Έντε είναι πραγματικά μοναδικός!

ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ: Όποιος ανοιχτεί στα οράματα και στα όνειρα του Μίχαελ Έντε, δεν θα μπορέσει ν’ αντισταθεί στη γοητεία τους. Εν αρχή ην «η εικόνα»: Ο Μίχαελ Έντε αφήνει τις εικόνες να τον καθοδηγήσουν. Τους εμφυσά πνοή ζωής και δεν προσπαθεί να τους επιβάλει τη δική του θέληση.


Με το βιβλίο αυτό ο Μίχαελ Έντε ανοίγει το δρόμο για ένα εντελώς καινούργιο λογοτεχνικό είδος: σε αρμονία με το πνεύμα της σύγχρονης τέχνης αναζητά την εικόνα πίσω απ’ την εικόνα και επιχειρεί νοηματοδοτικούς συνδυασμούς.

Τα σχέδια και τα χαρακτικά του Έντγκαρ Έντε, στον οποίο αυτό το βιβλίο είναι αφιερωμένο, επισημαίνουν την κοινή αρχή ανάμεσα στις δύο τέχνες. Οι τριάντα εικόνες της αφήγησης είναι συνδεδεμένες μεταξύ τους, πλεγμένες, όχι λογικά, αιτιοκρατικά, αλλά μ’ έναν τρόπο σχεδόν μουσικό.

BERNER ZEITUNG: Από τη «ΜΟΜΟ» και την «ΙΣΤΟΡΙΑ ΧΩΡΙΣ ΤΕΛΟΣ» ο Μίχαελ Έντε αποτελεί εγγύηση για ρεκόρ πωλήσεων. Το ίδιο συνέβη και με το τελευταίο του βιβλίο, τον «ΚΑΘΡΕΦΤΗ ΜΕΣ ΣΤΟΝ ΚΑΘΡΕΦΤΗ»: αμέσως μόλις κυκλοφόρησε, μπήκε στις λίστες των μπεστ-σέλερ. Κι έμεινε εκεί.

DIE WELT: «Ο ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ ΜΕΣ ΣΤΟΝ ΚΑΘΡΕΦΤΗ» δεν μοιάζει με τα προηγούμενα έργα του Μίχαελ Έντε. Κι όμως πολλά απ’ τα στοιχεία αυτών των σουρεαλιστικών αφηγήσεων ενυπήρχαν και στη «ΜΟΜΟ» και στην «ΙΣΤΟΡΙΑ ΧΩΡΙΣ ΤΕΛΟΣ». Μόνο που τώρα ο συγγραφέας κάνει ένα βήμα ακόμα: η υπόθεση διαλύεται σε οράματα, οι σκέψεις μεταμορφώνονται σε όνειρα, τα σύμβολα γίνονται ιστορίες.

STERN: Ο Μίχαελ Έντε στο καινούργιο του βιβλίο «Ο ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ ΜΕΣ ΣΤΟΝ ΚΑΘΡΕΦΤΗ» γεμίζει το μαγικό κενό με ονειρικά οράματα. Είναι εικόνες θλίψης για την παροδικότητα του κόσμου. Η ανεξάντλητη φαντασία του Έντε, γνωστή κι από τα άλλα του βιβλία, έχει εδώ συγκεκριμένο στόχο: θέλει ν’ αποδώσει το πνέυμα των καιρών –το πνέυμα του τέλους που πλησιάζει.