Psichoκόρη

«…Σε έναν κόσμο αναγνωστών υπάκουων στη λαιμαργία απορροφάται καλύτερα ένας συγγραφέας που αντέχει και αποδίδει σε αυτές τις ταχύτητες, που εμφανίζεται με άλλο ένα προσωπικό, δραματικό βίωμα, δικό του ή φίλων του νεκρών και ζωντανών. Που κάθε μερικούς μήνες σε κάνει να νιώθεις ντεζαβού με ανακοινώσεις επικείμενων κυκλοφοριών του. Που μπορεί μια μέρα να αυτοαναφλεχθεί και να καεί μπροστά στις οθόνες μας, σαν best-sellerάς “Καιόμενος” του Σινόπουλου».: Η Psichoκόρη γράφει για την εποχή της αφθονίας των βιβλίων, με τις ελάχιστες πωλήσεις.

«Κάθε νέο εκδοτικό είναι μια γύρα με το αυτοκίνητο σε ένα bookstagramικό McDonald’s με την ίδια παραγγελία: τα πιο νέα πιάτα, τώρα. Μερικά βιβλία από τον κατάλογο που είναι hot φεύγουν γρήγορα, όμως τα παίρνουμε, στρίβουμε, κάνουμε τον γύρο και παραγγέλνουμε ξανά, το νέο πιάτο που θέλουμε να δοκιμάσουμε, χωρίς να έχουμε χωνέψει τίποτα– φάγαμε οδηγώντας και χαμπάρι δεν πήραμε για αυτό και δεν σταματάμε να πεινάμε, ας παραγγείλουμε κάτι έξτρα»: Η Psichoκόρη γράφει για τη βιβλιοφιλία και τη συγγραφή, όπως καθορίζεται από τα social media πλέον.

«Όλο τον χειμώνα μαζεύεις. Μαζεύεις σαν την κίσσα βιβλία με την προοπτική να τα διαβάσεις "κάποτε". Το "κάποτε" είναι κατά κανόνα ηλιόλουστο και μυρίζει θάλασσα».  Η Psichoκόρη γράφει για όλες εκείνες τις καλοκαιρινές βιβλιοφιλικές προσδοκίες, εκ τω οποίων λίγες εκπληρώνουμε.

«Καταλαβαίνω, είναι δύσκολο να παραδεχτούμε δημοσίως πως αγοράσαμε ένα βιβλίο επειδή είδαμε μέσα σε μια χρονιά 35 stories με το εξώφυλλό του. Επειδή είδαμε να αγγίζει την καρδιά κάποιων αναγνωστών με μια πιο βροντερή φωνή και θελήσαμε να νιώσουμε το ίδιο άγγιγμα, είτε ιδιωτικά, είτε με στόχο να ανοίξουμε κι εμείς το στόμα μας να πούμε ΚΙ ΕΓΩ!»: Η Psichoκόρη γράφει για τη σχέση βιβλίου – social media, όπως διαγράφεται μέσα από ένα πρόσφατο εκδοτικό γεγονός.

«Σήμερα ο ποιητής είναι με ψευδώνυμο / αλλά στα social έχει και το πραγματικό του ονοματεπώνυμο και το ψευδώνυμο σε μια παρένθεση / για να τον βρεις και αν θελήσεις ποτέ να καλημερίσεις το κοινό σου με ένα του ποίημα / να ξέρεις ποιον να tagάρεις». Η Psichoκόρη αναρωτιέται για την πολιτική διάσταση της Τέχνης σήμερα, κάνοντας αναδρομή σε Πλάτωνα και Μαγιακόφσκι.

«Το βιβλίο ζει όσο το διαβάζεις. Μετά είναι μια ανάμνηση, ένα κομπλιμέντο ή μια κατηγορία». Η Psichoκόρη διάβασε το βιβλίο που ανέστησε από τη λίστα με τα αδιάβαστά της και νιώθει αναστημένη στην τοποθεσία Χαμένο Νησί.

«Όσο αγαπάς το βιβλίο αναγνωρίζεις και την polyamorous φύση της βιβλιοφιλίας. Δεν μπορείς να έχεις σχέση μόνο με ένα, δεν μπορείς να "βλέπεις" μόνο ένα αυτήν την περίοδο»: Η Psichoκόρη γράφει για την polyamorous σχέση της βιβλιοφιλίας.

«Εδώ περνά η μίρλα. Το κλισέ. Αν ο Λάνθιμος έμενε εδώ, θα ήταν αναγκασμένος να γυρίσει 5 Κυνόδοντες για να καθιερωθεί, να τον συγκρίνουμε μόνο με τον Αγγελόπουλο και να λέμε "Ε τον Αγγελόπουλο δεν τον φτάνει, ’ντάξει τώρα, μη λέμε τρέλες"». Η Psichoκόρη γράφει για τη νέα αγάπη των social media, τον Γιώργο Λάνθιμο.

Τι τύπος αναγνώστη είναι το αγαπημένο σου πρόσωπο; Βρες την κατηγορία που του αντιστοιχεί, και η Psichoκόρη σού έχει την ιδανική πρόταση δώρου για κάθε βιβλιόφιλ@ της καρδιάς σου!