Γιατί τα Χριστούγεννα είναι πιο μαγικά στα Highlands! - Γράφει η Ζωή Σαββάκου
Από τη Ζωή Σαββάκου, συγγραφέα του βιβλίου Χριστούγεννα στο κάστρο
Τα Χριστούγεννα έχουν μια ιδιαίτερη δύναμη: μεταμορφώνουν την καθημερινότητα σε γιορτή και φέρνουν κοντά τους ανθρώπους, κάνοντάς τους να πιστεύουν ξανά στη μαγεία. Υπάρχουν, όμως, τόποι όπου αυτή η ατμόσφαιρα μοιάζει σχεδόν αυθεντική – σαν να ανήκει στο ίδιο το μέρος. Ένας τέτοιος τόπος είναι και τα Highlands της Σκωτίας.
Όποιος έχει βρεθεί εκεί ξέρει πως η φύση δεν χρειάζεται απαραίτητα έξτρα χριστουγεννιάτικα στολίδια για να γίνει παραμυθένια. Ασύμμετρες εκτάσεις, συχνά σκεπασμένες με χιόνι, απλώνονται σαν ατέλειωτο κύμα πράσινου, καφετί και λευκού. Οι λίμνες –από τη μυθική Loch Ness μέχρι τη γαλήνια Loch Lomond– καθρεφτίζουν τον χειμωνιάτικο ουρανό, ενώ η ομίχλη απλώνεται σαν φυσικό πέπλο μυστηρίου. Κι όταν οι δρόμοι σε οδηγούν σε μικρά γραφικά χωριά, όπως το Pitlochry ή το Braemar, η αίσθηση της γιορτής είναι αληθινή και απλή: φωτεινά παράθυρα, στεφάνια στις πόρτες, λαμπιόνια στους δρόμους και παμπ γεμάτες γέλια και ζεστασιά.
Κι έπειτα έρχονται τα κάστρα…
Ακόμη κι αν δεν είστε ρομαντικές ψυχές σαν εμένα, δεν γίνεται να μείνετε ασυγκίνητοι μπροστά σε ένα κάστρο στα Highlands – σας το εγγυώμαι. Το Eilean Donan, φωτισμένο τη νύχτα, καθρεφτίζεται στα νερά της λίμνης που το περιβάλλει και μοιάζει να βγαίνει κατευθείαν από παραμύθι. To Urquhart, στις όχθες της Loch Ness, θυμίζει ιστορίες από άλλους αιώνες και από ένα παρελθόν που, όσο κι αν περνούν τα χρόνια, είναι αδύνατον να ξεχαστεί. Ακόμα και τα λιγότερο γνωστά, μα εξίσου υπέροχα, όπως το Cawdor ή το Inveraray, σε κάνουν να νιώθεις πως με κάθε σου βήμα περπατάς μέσα σε θρύλους και γίνεσαι κι εσύ μέρος της ιστορίας.
Υπάρχουν μέρη που σε κερδίζουν με την πρώτη ματιά – με τα χρώματα, τις μυρωδιές, τον απόηχο που αφήνουν. Είναι εκείνα τα μέρη που δεν τα κουβαλάς μόνο στις αναμνήσεις σου, αλλά και βαθιά στην καρδιά σου, σαν ένα γλυκό αποτύπωμα. Για μένα, η Σκωτία είναι και θα είναι πάντα αυτό το μέρος. Γιατί δεν είναι απλώς μια χώρα˙ είναι μια αίσθηση.
Θυμάμαι ακόμα την πρώτη φορά που αντίκρισα την άγρια ομορφιά των Highlands. O δρόμος στενός, τυλιγμένος στην ομίχλη, κι όμως κάθε στροφή έκρυβε μια εντυπωσιακή αποκάλυψη. Ήταν εκείνοι οι ατέλειωτοι λόφοι που έδειχναν τόσο ζωντανοί, έμοιαζαν ν’ ανασαίνουν – αν και όσο περνούσε η ώρα και τα τοπία διαδέχονταν το ένα το άλλο, η δική μου ανάσα ήταν αυτή που κοβόταν από την απέραντη ομορφιά.
Δεν ήταν μόνο το τοπίο που με μάγευε, αλλά αυτή η αίσθηση πως βρισκόμουν σε έναν τόπο που δεν ανήκει μονάχα στο παρόν, αλλά και σε όλους όσοι τον περπάτησαν πριν από μένα.
Αυτό είναι η Σκωτία. Μια ζεστή αντίθεση.
Το τσουχτερό κρύο που σε αναγκάζει να σφίξεις το παλτό σου, αλλά και η θαλπωρή από το αναμμένο τζάκι δίπλα στο στολισμένο έλατο που σε περιμένει λίγο πιο κάτω. Είναι ο άγριος άνεμος που σου μπερδεύει τα μαλλιά, μα και η απόλυτη γαλήνη μιας λίμνης που στέκει και καθρεφτίζει τον ουρανό, ατάραχη. Είναι η μουσική της γκάιντας που ακούγεται μελαγχολική κι όμως καταφέρνει να σε γεμίζει δύναμη και ελπίδα.
Δεν είναι τυχαίο πως, όταν έγραφα το Χριστούγεννα στο κάστρο, επέλεξα να τοποθετήσω την ιστορία μου εκεί. Η Σκωτία δεν προσφέρει μόνο το σκηνικό, αλλά και το ιδιαίτερο πνεύμα˙ εκείνο το μείγμα μυστηρίου και θαλπωρής, άγριας φύσης και τρυφερής ανθρώπινης παρουσίας, που κάνει τις γιορτές στα Highlands να μοιάζουν μοναδικές. Έτσι, όταν σκέφτηκα τη ρομαντική αυτή χριστουγεννιάτικη ιστορία, δεν ήθελα να δημιουργήσω μονάχα μια γιορτινή ατμόσφαιρα˙ ήθελα να προσφέρω στους αναγνώστες μου την εμπειρία αυτής της αίσθησης. Να τους αφήσω να περπατήσουν για λίγο μέσα σε έναν σκοτεινό πέτρινο πύργο, να νιώσουν το τσάκισμα του ανέμου, να πιουν τη ζεστή σοκολάτα ή το ουίσκι τους δίπλα στα αναμμένα ξύλα που σκάνε.
Γιατί, αν θέλετε την γνώμη μου, αυτό είναι το μυστικό.
en
















