Kobe Bryant: Το φως στο τέλος του τούνελ

Kobe Bryant
22 Ιανουαρίου 2024 3 ' χρόνος ανάγνωσης

Από τη Βασιλική Καραμούζα, δημοσιογράφο στο SPORT24

Φτάνουν 500 λέξεις για να περιγράψεις τη ζωή και την καριέρα του Kobe Bryant; Αν θες απλώς να απαριθμήσεις τίτλους και διακρίσεις, ναι.

Πέντε πρωταθλήματα. Δύο Finals MVP. Ένα βραβείο MVP στην κανονική περίοδο. Δεκαοχτώ παρουσίες σε All Star Game. Δύο χρυσά μετάλλια σε Ολυμπιακούς Αγώνες. Αυτά είναι μερικά από τα πολύ σπουδαία που πέτυχε ο Kobe στα είκοσι χρόνια που αγωνίστηκε. Όλα φορώντας τη χρυσή και μοβ φανέλα των Los Angeles Lakers. Τα δέκα πρώτα χρόνια έχοντας το No8 στην πλάτη και τα άλλα δέκα το No 24.

Δύο δεκαετίες. 1.566 αγώνες. 33.6343 πόντοι.

Όλοι αυτοί οι αριθμοί, που θάμπωναν όποιον τους κοιτούσε, θόλωσαν απότομα στις 26 Ιανουαρίου του 2020.

Τη μέρα που ένα ελικόπτερο τύπου Sikorsky S-76 κατέπεσε στο λόφο Καλαμπάσας της Καλιφόρνια. Το ελικόπτερο στο οποίο επέβαινε ο Kobe, η 13χρονη κόρη του Gianna και επτά ακόμα άτομα.

Τη μέρα που ο πόνος για τον χαμό του Kobe έγινε κόμπος στον λαιμό και στο στομάχι. Όχι μόνο για την πολυαγαπημένη του Vanessa, τις άλλες τρεις κόρες του, τους φίλους, τους συγγενείς, τους συμπαίκτες, τους αντιπάλους και όσους τον ήξεραν προσωπικά, αλλά για όλους αυτούς που αγαπούν το μπάσκετ. Σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του κόσμου.

Όλα έγιναν ξαφνικά. Απότομα. Αν και αυτή δεν ήταν η πρώτη φορά που ο Black Mamba έμπαινε σε ελικόπτερο. Η ειρωνεία της υπόθεσης είναι ότι ο Kobe τα προτιμούσε συχνά πυκνά. Βλέπετε σιχαινόταν την αφόρητη κίνηση του κοσμοπολίτικου Λος Άντζελες. Μια μετακίνηση με ελικόπτερο τον βοηθούσε να εξοικονομήσει πολύτιμο χρόνο.

Χρόνο που περνούσε φροντίζοντας το σώμα του. Βελτιώνοντας τις επιδόσεις και τις δεξιότητές του. Ατελείωτες ώρες που ίδρωνε στο παρκέ ή στο γυμναστήριο. Μόνος του ή με παρέα.

Εξού και η περιβόητη Mamba Mentality που θα μνημονεύεται για πάντα. Όσο χρόνια κι αν περάσουν από τον χαμό του. Δεν έβαλα τη λέξη άδοξο δίπλα στον χαμό –όπως συνηθίζεται σε τέτοιες περιπτώσεις– γιατί ο Kobe θα δοξάζεται αιώνια.

Το κέρδισε με το πείσμα, τη δουλειά, τη θέληση και το ξεχωριστό ταλέντο του. Το εξαργύρωσε με την είσοδό του στο Hall of Fame στις 16 Μαΐου 2021, 15 μήνες μετά τον θάνατό του. Σε ένα βράδυ που έλαμψε δια της απουσίας του. Κι ας βρέθηκαν στη σκηνή για τον εκπροσωπήσουν η χήρα του, Vanessa Bryant και το είδωλό του, ο Michael Jordan.

Αυτό που με προβληματίζει ακόμη, τέσσερα χρόνια μετά από εκείνη την αποφράδα μέρα, είναι το τι μπορεί να πέρασε από μυαλό του όταν ήρθε αντιμέτωπος με τον θάνατο. Ποια μπορεί να ήταν η τελευταία του σκέψη.

I never saw the end of the tunnel.
I only saw myself
Running out of one.

Αυτό είχε γράψει μεταξύ άλλων στο Dear Basketball, στις 29 Νοεμβρίου του 2015, όταν ανακοίνωσε το τέλος της καριέρας του.

Αυτό θέλω να πιστεύω ότι σκέφτηκε και την ύστατη ώρα: Ότι τρέχει από τη φυσούνα και βγαίνει στο παρκέ του Staples Center. Μπροστά σε 20.000 άτομα και εν μέσω αποθέωσης.

Κρατώντας το χέρι της αγαπημένης του Gianna. Στην οποία έβλεπε πάντα τον εαυτό του σε θηλυκή εκδοχή. Τη μικρή του Mambacita.

Εξάλλου, πέρα από σούπερ σταρ του NBA, ο Kobe ήταν πάντα Girl Dad. Ένας γήινος μύθος. Και οι μύθοι δεν πεθαίνουν ποτέ!

Προηγούμενο άρθρο:
Eπόμενο άρθρο:
Copyright © 2026 Psichogios Publications. Designed & developed by Netsteps